Gezondheid en vrijheid

Toen ik 22 jaar oud was, werd ik binnen mijn werk in de jeugdgezondheidszorg geconfronteerd met agressie. Zodanig dat ik me tijdelijk ziek meldde en hulp zocht. Mijn huisarts schreef me valium voor. Ik wist meteen: ‘Dit is niet wat ik nodig heb' en ik schoof het recept terzijde. Via de directeur kwam ik bij een andere arts terecht, die na mij gehoord te hebben, zei : “Ga zingen, hardlopen en schilderen”. Toen ik buiten stond voelde ik me, alleen al door dit advies, opknappen.
Een ander moment waarop ik deze arts raadpleegde was toen ik angstig was ,omdat ik me achtervolgd voelde door een ex-vriendje. Als ik bijvoorbeeld ‘s avonds in het donker naar het toilet ging,leek het alsof hij door het raampje naar me keek. De arts zei: “Kijk hem recht aan, dan gaat ie wel weg”.
Het klopte!
Deze voorbeelden geef ik hier,  het ervaringen zijn die mijn kijk op gezondheid en genezing hebben beïnvloed. De adviezen hebben me niet alleen van mijn klachten afgeholpen, maar hebben mij het gevoel én
inzicht gegeven dat ik, in plaats van mezelf te verdoven door valium, mijn gezondheid kon versterken. De kwaliteit en essentie van deze adviezen wilde ik ook graag kunnen geven aan mijn patiënten binnen mijn werk als ziekenverzorgster.
Dat was een hele weg, maar op mijn 42ste startte ik mijn eigen praktijkje aan huis in uitwendige therapie. Met deze therapie bied ik de mens een mogelijkheid aan om zijn gezond makende krachten te versterken.
Dit kan door natuurlijke middelen via de huid aan te bieden. Ons lichaam is ook natuur en herkent de middelen.
Er zijn talloze eenvoudige mogelijkheden zoals een lichaamsinwrijving met bv rozenolie en warmte inpakkingen bij onrustklachten, mosterdwikkel bij longontsteking of gemberkompressen bij artrose.
Op mijzelf en mijn gezinsleden paste ik alles toe wat ik leerde en leerde zelf weer als ik iets toepaste wat nodig was en hoe het kon werken. Daardoor hoefde ik nooit te grijpen naar paracetamol, antibiotica, pijnstillers of slaapmiddelen. En bovenal deed ik ervaring op en leerde vertrouwen op wat de kracht van de natuur kan betekenen.
In de periode tussen mijn 22ste en 42ste heb ik door opleidingen en het verteren van de ervaringen er
aan gewerkt dat ik deze therapie kon geven, zodat ik erkend werd door de beroepsvereniging en verzekeraars.
Er hoort ook een visie bij, een mensbeeld en een beroepshouding. Goed leren waarnemen, de vraag achter de vraag leren horen, om af te stemmen op de patiënt, die in feite een vrije medemens is.
Weinig beroepen hebben zo’n lichamelijke nabijheid als de verpleegkundige. Daarvan doordrongen zijn. En dan nog weten welke toepassing en welk middel je kan geven bij welke klacht, welke persoon en welke situatie.
Daarvoor bestudeer ik nog altijd de achtergronden en visie, wissel uit en oefen met collega’s. Nu werk ik binnen een therapeuticum waar artsen hun patiënten doorverwijzen.
Op de beschreven wijze wil en kan ieder aan gezondheid werken. In deze columns hoop ik jullie mee te nemen en te inspireren met tips en ideeën.